Moje decyzje – moja odpowiedzialność

 

W kwietniu wraz z uczniami z klas szóstych Sopockiej Autonomicznej Szkoły

Podstawowej omawialiśmy temat podejmowania decyzji. Zastanawialiśmy się wspólnie,

czym jest decyzja, jak dochodzi do jej podjęcia oraz czy samo jej podjęcie oznacza, że

podejmiemy również działanie. Podczas różnych ćwiczeń doszliśmy do wniosku, że do

realizacji nie wystarczy samo podjęcie decyzji. Ważna jest także nasza motywacja – zarówno

wewnętrzna, jak i zewnętrzna oraz to, jakie mamy obiektywne możliwości do działania.

Podczas pierwszego ćwiczenia doświadczaliśmy, jak nasz sposób myślenia o sobie i

innych wpływa na nasze umiejętności podejmowania decyzji. Następne ćwiczenie pokazało

nam, jak podejmujemy decyzje w trudnych sytuacjach, jak ważne jest nasze doświadczenie,

nasza samoocena i otwartość na innych. Ćwiczyliśmy również umiejętność grupowego

podejmowania decyzji. Uczniowie analizowali, czy łatwiej jest nam podejmować decyzje

indywidualnie czy grupowo – okazało się, że nie zawsze jest to oczywiste.

Na koniec zastanawialiśmy się, co nam przeszkadza w podejmowaniu decyzji. Jakie

uczucia mają wówczas na nas wpływ? Wszyscy byli zgodni, że przyczyną utrudniającą analizę

sytuacji jest najczęściej strach. I na pewno podczas kolejnych spotkań będziemy zastanawiać

się nad tym, jak sobie z tym strachem radzić.

 

Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog
(Kwiecień 2017)

Uczucia i ja

W kwietniu w klasach pierwszych pracowaliśmy wspólnie nad tematem stanów psychicznych nazywanych uczuciami. Zadaliśmy sobie pytanie: czy rozpoznawanie swoich stanów uczuciowych, jak również uczuć innych osób – to proste zadanie? Zastanawialiśmy się również nad tym, w jaki sposób wyrażamy emocje za pomocą gestów i zachowania.
Podczas zajęć okazało się, że nie zawsze łatwo przychodzi nam nazwanie uczuć, które przeżywamy. Dzieci nie zawsze potrafią też właściwie odczytywać emocje swoich kolegów i koleżanek. A niewłaściwa interpretacja uczuć może prowadzić do niepotrzebnych konfliktów i sprzeczek, które wywołują w nas dodatkowe, nieprzyjemne emocje. Podczas wspólnych ćwiczeń i zabaw uczyliśmy się odczytywać uczucia, które przeżywają nasi koledzy i koleżanki, oraz zastanawialiśmy się, jak pomóc innym w poradzeniu sobie z różnymi emocjami. Praca ta pokazała nam, że niełatwo jest rozumieć i akceptować odczucia innych, ale ma to ogromną wartość.
Mamy w planach dalszą pracę nad jak najlepszym rozumieniem siebie nawzajem, aby dzięki temu czuć się dobrze w grupie rówieśniczej. I choć na pewno czeka nas jeszcze niejeden „uczuciowy” kryzys, to mamy nadzieję, że wspólnie sobie z nim poradzimy.

Sylwia Iwanowicz – Sawczyszyn – psycholog
(Kwiecień 2017)

 

Rady nie od parady

W marcu z najmłodszymi uczniami naszej szkoły rozpoczęliśmy lekturę książki „Rady nie od parady” – czyli wierszyki z morałem. Dzieci z zaciekawieniem słuchały kolejnych przygód bohaterów poszczególnych opowiadań. Same bardzo chętnie przytaczały przygody z własnego życia doskonale pasujące do omawianych treści. Zastanawialiśmy się, czy warto się dzielić tym, co mamy, czy ważne jest, żeby sobie pomagać i jak uczyć się na błędach własnych i innych. Zdarzało się, że niektórych ponosiła wyobraźnia w owych opowiadaniach własnych historii, ale dzięki temu odkrywaliśmy drzemiące w nas potencjały i nasze własne mocne strony. W kolejnych miesiącach planujemy dalszą lekturę z nadzieją na równie ciekawe historie naszych bohaterów.

Sylwia Iwanowicz – Sawczyszyn – psycholog
(Marzec 2017)

Nasza klasa

W minionych tygodniach w Sopockiej Szkole Autonomicznej wiele czasu

poświęciliśmy zajęciom i rozmowom dotyczącym atmosfery w klasie. Młodsi uczniowie

tworzyli plakaty dotyczące swojej klasy, jej mocnych i słabych stron, tego, co w klasie dobre a

co złe, tego, co pomaga i tego, co przeszkadza. Okazało się, że w początkowej fazie pracy

łatwiej było dzieciom skupiać się na trudnych sprawach. Podczas rozmowy uczniowie

przyznali, że w domu częściej są pytani o negatywne rzeczy, jakie wydarzyły się w szkole,

zdecydowanie rzadziej mają okazję zastanowić się nad tym, co było pozytywne i przyjemne.

Dlatego też chcemy kontynuować pracę i skupić się na tym, co dobre, co sprawia nam radość

oraz nad tym, jak poprawić to, co nam przeszkadza.

W klasach starszych uczniowie wypełniali ankiety oraz brali udział w dyskusji. Tu

mocno zarysowują się różnice między płciami. Widać wyraźny podział. I choć wszyscy mają

podobne cele – akceptacja, przynależność do grupy, pozytywne relacje rówieśnicze, poczucie

równości i sprawiedliwości, to okazuje się, że niełatwo jest wspólnie te cele osiągać. Wyniki

ankiet wskazują nam, w jakim kierunku będziemy podążać podczas wspólnej pracy.

Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP
(styczeń - luty 2017)

Bezpieczne ferie

Na przełomie stycznia i lutego, czyli w okresie poprzedzającym zimowe ferie, wiele czasu poświęciliśmy w SASP na rozmowy z dziećmi na temat bezpieczeństwa. Naszym celem było uświadomienie uczniom, jak bezpiecznie zachowywać się podczas zabaw i sportów zimowych, oraz rozwijanie u nich myślenia przyczynowo-skutkowego. Uczniowie omawiali różne sytuacje szukając właściwego rozwiązania, wskazując propozycje bezpiecznego zachowania, analizując różne przyczyny i skutki danej sytuacji. Starali się decydować, które miejsca są bezpieczne i kiedy jesteśmy odpowiednio przygotowani do danej aktywności. Ważnym elementem rozmowy było przytaczanie przez uczniów przykładów różnych sytuacji, z którymi się zetknęli, i dokonywanie ich oceny pod kątem bezpieczeństwa. Okazuje się, że nie zawsze wiemy, jak się zachować właściwie. Nie zawsze też potrafimy wcześniej zastanowić się nad skutkami planowanych działań, co pod względem zachowania bezpieczeństwa jest elementem kluczowym. Mamy nadzieję, że nasi uczniowie skorzystają z rad, jakich sobie nawzajem udzielali i spędzą bezpieczne i niezapomniane ferie!

Styczeń i luty 2017, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP

Precz z bylejakością wymowy

Pomysłowość uczniów w wymyślaniu historii nawiązujących do gry STORYLINE nie zna granic (więcej na temat zasad gry można przeczytać tutaj: http://liberopatronum.blogspot.com/2015/10/gra-storyline.html ). Nagrania, które ukazują się na blogu szkoły, zaskakują, bawią i wzbudzają podziw dla wyobraźni młodych autorów.
Autorzy gry spotkali się ostatnio z młodymi twórcami, by omówić kolejny etap ich pracy. Spotkanie dotyczyło intonacji wypowiedzi, modulacji głosu, wyrazistości wymowy.
Uczniowie poprzez wykonywanie ćwiczeń dykcyjnych mieli okazję sprawdzić na sobie, jakie trzeba spełnić warunki, by mówić wyraziście. Wypowiedzieliśmy walkę bylejakości wymowy.
Pamiętajmy, by nie mówić niedbale, niechlujnie, monotonnie. Nie zaciskajmy szczęk, nie mówmy zbyt szybko, nie pozbawiajmy mowy pauz i akcentów!

Styczeń 2017, Ewa Ciemiorek – logopeda SASP

Razem raźniej

Grudzień w klasach młodszych w SASP upływał w bardzo przyjemnej atmosferze. Dzieci

pochłonięte były przygotowaniem do różnych okołoświątecznych przedstawień, w tym

jasełek, wspólnego kolędowania, Dnia Anioła czy zaangażowania we wspólne akcje

charytatywne. Pomiędzy tym intensywnie upływającym czasem pojawiały się różne trudne

refleksje w związku ze zbliżającymi się świętami. Wspólne śpiewanie kolęd, omawianie

domowych przygotowań, tradycji czasami powodowało małe smuteczki. Na szczęście

wspólne rozmowy, wsparcie kolegów i koleżanek okazało się bezcenną pomocą i najlepszym

lekarstwem na wszystkie smutne buźki. Był to bardzo dobry moment na dyskusje

o pomaganiu, uważności na siebie nawzajem oraz o tym, że warto dzielić się swoimi

uczuciami i szukać wsparcia u innych.

 

Grudzień 2016, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog

 

Pomagamy innym

W listopadzie rozpoczęliśmy w Sopockiej Autonomicznej Szkole Podstawowej Świąteczną Akcję Charytatywną. W związku z tym podczas zajęć dużo czasu poświęciliśmy na rozmowy o pomaganiu innym. Zastanawialiśmy się, czy i dlaczego warto bezinteresownie pomagać ludziom, szczególnie tym słabszym i pokrzywdzonym. Rozmawialiśmy też o tym, dlaczego inni potrzebują naszej pomocy i o tym, że nigdy nie wiadomo, jak potoczy się nasze życie. Warto pamiętać o tym, że to, co wysyłamy w świat, prędzej czy później do nas wróci. Jeśli dzielimy się tym, co mamy, wysyłamy innym dobro, pomoc, nasz czas – to często to samo spotka nas ze strony innych ludzi. Musimy pamiętać, że los bywa zwrotny, szybko może się odmienić. Nigdy nie wiadomo, kiedy my sami będziemy potrzebowali pomocy. Pomaganie innym daje też nam samym wiele korzyści. Sprawia, że czujemy się lepsi, bardziej wartościowi. Pomaganie nadaje sens naszemu życiu. Dzięki temu, że słuchamy innych, rozumiemy ich potrzeby możemy dowiedzieć się wiele o nas samych. Pamiętajmy, że warto dzielić się z innymi i pomagać im na miarę swoich możliwości. Bezinteresowna pomoc sprawia, że świat wokół nas staje się lepszym miejscem.
Dzięki ogromnemu zaangażowaniu naszych uczniów, ich rodziców oraz nauczycieli i pracowników Sopockiej Szkoły Autonomicznej po raz kolejny ogromna ilość darów trafiła do potrzebujących rodzin z Sopotu. W okresie Świąt jest to szczególny gest. To czas, kiedy każdy z nas może być Świętym Mikołajem. Wszystkim zaangażowanym serdecznie dziękujemy.

Listopad i Grudzień 2015, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP

 

Szkolenie w SASP

W listopadzie gdański i sopocki zespół Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej „Osiek”

wspólnie zorganizował dla nauczycieli Sopockiej Autonomicznej Szkoły Podstawowej

spotkanie warsztatowo – szkoleniowe dotyczące współpracy z rodzicami. W grupach

pracowaliśmy nad konkretnymi sytuacjami, dotyczącymi komunikacji pomiędzy rodzicem

a nauczycielem. Wspólnie staraliśmy się wypracować różne konstruktywne sposoby radzenia

sobie podczas trudnych rozmów, zrozumieć perspektywę drugiej strony. Temat wywołał

wiele emocji, zaangażowania i owocną burzę mózgów. Mamy nadzieję, że spotkanie

pozytywnie wpłynie na dalsza pracę i pozwoli z innej perspektywy spojrzeć na

współdziałanie z rodzicami.

 

Listopad 2016, Justyna Bilska – pedagog SASP i ISG, Sylwia Iwanowicz – Sawczyszyn –

psycholog SASP, Magdalena Olszowska – psycholog GASP

 

Co ty opowiadasz? – Weź  historię w swoje ręce!

Pod koniec października w SASP oraz SAG ruszyła szkolna gra Story Line, która zaplanowana jest na około 20 tygodni. Celem gry jest stworzenie ciekawej opowieści na podstawie informacji, które ukazują się w tajemniczych okolicznościach.
Każda część opowieści musi zostać nagrana i umieszczona na szkolnym blogu. Cyklicznie powstaje 9 filmików. Sesja nagraniowa poprzedzana jest ćwiczeniami artykulacyjnymi, które wpłynąć mają na wyrazistość i poprawność dykcyjną, a co za tym idzie, kształtować piękny język mówiony.
Uczestnicy gry zaangażowali się emocjonalnie i intelektualnie, gdyż historia toczy się na ich oczach. Mają poczucie, że fabuła rozwija się w sposób zaplanowany przez nich samych, i to wyzwala w nich ogromną radość i motywację.
Czekamy na inspirujące historie!

Listopad 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

Czy ortografia musi spędzać sen z powiek?

Co zrobić, aby nauka ortografii była ciekawa i przyjemna? Na zajęciach terapii pedagogicznej w SASP stale szukamy nowych, alternatywnych metod uczenia się. Wiemy już, że warto eksperymentować i wykorzystywać wszystkie metody, aby zajęcia były ciekawsze i upływały pod znakiem dobrej zabawy.
Warto otworzyć się na pomysły dzieci, które najczęściej wypływają z ich zainteresowań. Jeśli nie są poddawane krytycznej ocenie dorosłego z powodzeniem można wykorzystać je w codziennej pracy terapeutycznej. Wymagają tylko dyskretnego ukierunkowania, aby osiągnąć obrany cel, jakim jest m.in. opanowanie prawidłowej pisowni wyrazów.
W listopadzie nasi uczniowie szukali „trudnych słów”, których używają powszechnie, w codziennym życiu, a których pisownia nie zawsze jest dla nich oczywista. Następnie wykorzystywali skojarzenia, układali zabawne historyjki i tworzyli wizualizacje, aby zapamiętać pisownię ortograficzną takich słów, jak np. Hubert, żaba, Halina, żyrafa, żaglówka, burza, ale także intrygującej dla uczniów, gwarowej nazwy kukułki, czyli gżegżółki. Było ciekawie, zabawnie i pożytecznie!

Listopad 2015, Urszula Rodzik – pedagog

 

 

Po co nam zasady?

Po wrześniowej integracji w klasie pierwszej w październiku podczas

wspólnych zajęć rozpoczęliśmy rozmowy o bezpieczeństwie i ustalaniu

obowiązujących nas wszystkich zasad. Wspólnie z uczniami i opiekunem klasy

wypracowaliśmy kodeks klasowy. Bardzo dużo czasu poświęciliśmy na

rozmowy o tym, po co w naszym życiu potrzebne są zasady, różne umowy

i reguły. Jak się okazuje bardzo obrazowo przemawia do dzieci odniesienie

zasad do przepisów ruchu drogowego. Tutaj przykładów tego, co się dzieje, gdy

kierowca lub pieszy się do nich nie stosują, nie było końca. Wszyscy popierali

głośno zasadność przestrzegania przepisów na drodze oraz opowiadali, co się

może wydarzyć, gdy ktoś się do tych reguł nie zastosuje.

Powitaliśmy podczas zajęć również przybysza z innej planety, którego

dzieci musiały nauczyć różnych norm i reguł. Uzasadnić i pokazać mu ich

sensowność. Bardzo pomogło to naszym małym uczniom zrozumieć potrzebę

wypracowania wspólnych zasad obowiązujących w szkole i klasie. Pozwoliło im

zrozumieć, dlaczego reguły i umowy są takie ważne oraz dlaczego musimy

ponosić konsekwencje, gdy się do nich nie stosujemy i czym to skutkuje dla nas

wszystkich. Teraz obserwujemy efekty wspólnej pracy, razem się wspieramy

i przypominamy sobie nawzajem o zasadności wypracowanych zasad. Za

wszystkich trzymamy kciuki.

 

Październik 2016, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP

 

Wyturlane opowieści

Na zajęciach terapii pedagogicznej w ISG i SSA wykorzystujemy wiele gier i zabaw

wspomagających opanowanie umiejętności czytani i pisania. W październiku do redagowania

samodzielnych wypowiedzi pisemnych posłużyły nam karty obrazkowe i kostki. Uczniowie

tworzyli krótkie opowieści na podstawie wylosowanych obrazków. Chętni rozwijali swoje

historie, tworząc dłuższe opowieści. Zapisując swoje historyjki, uczniowie korzystali ze

słowników ortograficznych, dokonywali autokorekty swoich prac. Swoje historie zarówno

opowiadali, jak też zapisywali oraz czytali na głos, prezentując je sobie nawzajem. Zabawa

stanowiła doskonały sposób na bogacenie zasobu słownictwa, znajomości gramatyki

i ortografii, rozwijanie wyobraźni, twórczego myślenia. Nauka może być świetną zabawą,

o czym świadczyło zaangażowanie w pracę i radość uczniów.

 

Październik 2016, Justyna Bilska – pedagog

 

Zajęcia logopedyczne – szansa czy tylko kolejny obowiązek?

Jak co roku we wrześniu przeprowadzono diagnozy logopedyczne dzieci przyjętych do klas pierwszych i „zerówki” oraz diagnozę kontrolną dzieci uczęszczających na terapię w poprzednim roku. Uczniowie mają wiele dodatkowych zajęć i często trudno znaleźć czas na kolejne, jakimi jest terapia logopedyczna.
Wiek wczesnoszkolny to najlepszy okres na to, by rozbudzić u dziecka świadomość artykulacyjną, usprawnić język i pozostałe artykulatory oraz skorygować trudności w wymowie. Pamiętajmy, że wczesne rozpoczęcie terapii przynosi najlepsze efekty. Im później dziecko rozpoczyna terapię, tym dłuższy czas oddziaływań terapeutycznych jest potrzebny, aby osiągnąć zamierzone rezultaty.  Zapraszam do uczenia się prawidłowej wymowy poprzez zabawę.

Wrzesień 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

Myślę twórczo!

W maju w Sopockiej Autonomicznej Szkole Podstawowej wiele czasu poświęciliśmy różnym zajęciom dotyczącym twórczego myślenia. Uczniowie mieli do rozwiązania różne zadania problemowe, pisali samodzielnie wiersze i piosenki oraz w grupach wspólne opowiadania. Celem zajęć było rozbudzenie wyobraźni, rozwijanie kreatywności, elastyczności w myśleniu. Choć początki nie były łatwe i często trzeba było radzić sobie z oporem przed wyjściem poza schematy, to z satysfakcją podziwialiśmy efekty indywidualnej i grupowej pracy. Okazało się, że nie jest tak łatwo pokonywać własne bariery czy utarte schematy dotyczące tego, jak postrzegamy rzeczywistość wokół nas. Niejednokrotnie któryś z uczniów komunikował, że nie potrafi, że nie będzie pracował lub wyrzucał swoją początkową pracę. Jednak dzięki wzajemnej pomocy i wsparciu udało się każdemu dokończyć poszczególne ćwiczenia.    Z radością mogliśmy później posłuchać pomysłowych opowiadań, wierszy i piosenek.
Był to również czas na podsumowanie całorocznych spotkań. Można było zaobserwować efekty dotychczasowej pracy poświęconej między innymi współpracy. Uczniowie świetnie radzili sobie pracując w grupach.
 Pamiętajmy też, że każdy z nas, zarówno jako nauczyciel i jako rodzic, powinien pozwalać dziecku na bycie kreatywnym, stymulować wyobraźnię dziecka i nie ograniczać jego pomysłowości.

Maj 2015, Sylwia Iwanowicz – Sawczyszyn – psycholog

 

Lekcja spostrzegawczości i logicznego myślenia

Na krótko przed Dniem Dziecka zaproponowaliśmy naszym najmłodszym uczniom z klas I – III SASP konkurs polegający na odczytaniu zaszyfrowanej wiadomości. Największym zainteresowaniem cieszył się on wśród klas drugich. Dzieci miały za zadanie w jak najkrótszym czasie odczytać zaszyfrowaną wiadomość, zapisać rozwiązanie oraz zaszyfrować swoje imię. Zabawie towarzyszyło dużo emocji a zwycięzcy zostali nagrodzeni.
Warto zaznaczyć , że tego typu zadania wspomagają rozwój inteligencji logiczno – matematycznej. Dziecko dokonując kategoryzacji i porównania przedmiotów/figur, rozwija także umiejętności analizy i syntezy wzrokowej.

Maj 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

 

Pozytywne myślenie

Przed wakacjami poruszyliśmy na zajęciach z uczniami temat pozytywnego myślenia. Rozmawialiśmy o tym, jak sposób myślenia wpływa na nasze samopoczucie, radzenie sobie w różnych sytuacjach. Zastanawialiśmy, czy umiemy sami poradzić sobie z trudnymi sytuacjami, ze stresem i jak radzić sobie z negatywnymi myślami. Uczniowie doszli do wniosku, że dużo zależy od tego, jak bardzo sami w siebie wierzymy, w swoje siły i możliwości, na ile znamy swoje mocne strony i umiemy z nich korzystać. Na podstawie bajek i ćwiczeń dyskutowaliśmy o tym, jak ważne jest pozytywne nastawienie – optymizm, nasze życzliwe nastawienie do innych, umiejętność współpracy. Tym samym podsumowaliśmy całoroczną pracę. Według uczniów najważniejsze są: wiara w swoje możliwości, życzliwe nastawienie do innych, pozytywne nastawienie do każdego dnia, częsty uśmiech, mówienie innym miłych rzeczy, robienie planów na przyszłość, dostrzeganie własnych sukcesów – szczególnie tych małych.
Tym samym wszystkim naszym uczniom życzymy pozytywnego wakacyjnego myślenia w trakcie zbliżającego się wypoczynku.

Czerwiec 2015, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP

Mam to na końcu języka…

W kwietniu na tablicy PPP „Osiek” pojawiła się gazetka będąca zagadką językową. Każdy uczeń może zmierzyć się ze związkami frazeologicznymi i sprawdzić, czy zna ich przenośne znaczenie, czy też musi sięgnąć do słownika frazeologicznego.
Frazeologizmy są jak zaszyfrowane teksty. Pod ich dosłowną treścią ukrywa się prawdziwy sens.
Nawet gdybyśmy znali wszystkie słowa z naszego języka, to bez umiejętności łączenia ich w zdania i tekst, nie moglibyśmy się z nikim porozumieć. Warto zatem poćwiczyć rozumienie i posługiwanie się wyższym poziomem języka. Od dziś będzie to dla Was kaszka z mlekiem!

Kliknij obrazki, aby powiększyć

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kwiecień 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

 

Marzec w SASP

W ostatnich tygodniach w klasie trzeciej w SASP sporo czasu poświęciliśmy rozmowom na temat współpracy z osobami znajdującymi się w naszym otoczeniu. Nie ma znaczenia, czy jest to środowisko szkolne, sąsiedzkie czy też inne. Trudno bowiem wyobrazić sobie życie bez współpracy z innymi ludźmi. Czasem uczniom wydaje się, że mogą wszystko robić sami, że nie potrzebują kolegów czy koleżanek. Jednak po wspólnym przeanalizowaniu naszego zwykłego dnia odkrywają, że współpraca z innymi osobami jest bardzo potrzebna. Uczniowie sami zaczynają rozumieć, że codzienne przebywanie ze sobą, zabawy na przerwach, realizowanie różnych projektów bardzo ściśle wiąże się z umiejętnością wzajemnego porozumienia się. Współpraca często decyduje o powodzeniu wielu pomysłów, które chcielibyśmy zrealizować. Duże znaczenie ma umiejętność słuchania innych, pójścia na kompromis czy rozdzielania między członków grupy zadań z uwzględnieniem mocnych i słabszych stron każdego z nich.

Podczas różnych zabaw i ćwiczeń wykonywanych przez uczniów okazało się, że zgodne współdziałanie nie jest łatwe. Szczególnie wtedy, gdy trafiamy do losowo dobranych grup i osób, z którymi dobrowolnie nie chcielibyśmy się spotkać i podejmować jakichkolwiek wspólnych działań. Naszym uczniom nie było łatwo rezygnować w własnych pomysłów na rzecz pomysłu kogoś innego. Często pojawiały się konflikty związane z objęciem pozycji lidera w grupie. Efekty końcowe prezentowane na forum klasy i omawianie poszczególnych etapów pracy pomogło nieco zrozumieć uczniom najważniejszy cel podjętego wysiłku. Pokazało nam też, że mamy przed sobą jeszcze wiele spotkań, podczas których będziemy uczyć się, jak efektywnie i twórczo ze sobą współpracować.

Należy pamiętać, że umiejętność współpracy jest obecnie bardzo cenioną kompetencją i warto poświęcić jej więcej uwagi podczas pracy z uczniami.

Marzec 2015, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog

Półmetek terapii logopedycznej w klasie „0” za nami

Aktualne badania rozwoju mowy u dzieci 5- i 6-letnich dowodzą, że terapii logopedycznej wymaga 75 – 78 % populacji.
Podobnie problem rozwoju mowy wygląda w klasie „0” Sopockiej Autonomicznej Szkoły Podstawowej. Spośród 18 dzieci uczęszczających do klasy „0” aż 14 zostało objętych ćwiczeniami logopedycznymi. Spotykamy się na terapii już od kilku miesięcy, pracując nad poprawnością fonetyczną, gramatyczną, a także ogólną sprawnością komunikacyjną, w tym logicznym budowaniem wypowiedzi.
Początki były trudne, gdyż w nowym otoczeniu dzieci wymagały pewnego okresu adaptacji. Obecnie doskonale radzą sobie z ćwiczeniami narządów mowy, utrwalaniem ćwiczonych głosek, rozpoczynaniem nowych, trudniejszych zadań. Pewne jest, że rozwój mowy stymuluje rozwój psychiczny, a on z kolei ma swe odbicie w mowie. Widoczna jest już ogromna różnica w językowych umiejętnościach naszych najmłodszych uczniów. Około 6. roku życia dzieci znają już przecież ponad 4 tysiące słów i coraz sprawniej się nimi posługują.

Luty 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda
(25.03.2015)

 

Cyberprzemoc – warsztaty w SASP i SAG

W klasach pierwszych i drugich SAG oraz w klasie szóstej SASP w listopadzie poruszaliśmy temat cyberprzemocy. Rozmawialiśmy o tym, czym jest cyberprzemoc i kto może być jej sprawcą. Omówione zostały również zasady bezpiecznego korzystania z Internetu, w tym sposób postępowania w przypadku, gdy jest się ofiarą lub świadkiem cyberprzemocy.

Korzystanie przez uczniów z urządzeń mobilnych, komputerów, ich duża aktywność na portalach społecznościowych wiąże się ze wzrastającym ryzykiem niewłaściwych zachowań, w tym cyberprzemocy. Często niewinny żart, komentarz pod zdjęciem, kilka niepotrzebnych słów czy umieszczenie jakiegoś filmiku może kogoś bardzo zranić i mieć przykre konsekwencje. Dlatego tak ważne jest uświadomienie uczniom konsekwencji ich działań, nauczenie ich bezpiecznego korzystania z Internetu, uwrażliwienie na czyjąś krzywdę. Ważne, aby rozumieli jak uchronić się przed atakami w sieci oraz wiedzieli, jak się  zachować w sytuacji, gdy sami staną się sprawcą cyberprzemocy. Istotne jest, aby umieli przeprosić, ponieść konsekwencje i wyciągnąć wnioski.

Internet jest świetnym źródłem rozrywki i wiedzy, ale może też być niebezpiecznym narzędziem, niewłaściwie używany może poczynić szkody także w realnym życiu. Cyberprzemoc to ważny i szeroki temat, który planujemy kontynuować w formie kolejnych warsztatów i rozmów z uczniami.

Agnieszka Gurzyńska – psycholog

 

Porozmawiajmy o uczuciach

W listopadzie w klasach pierwszych kontynuowaliśmy rozmowy o uczuciach. Uczyliśmy się, jak nazywać różne emocje, jak je rozpoznawać u siebie i u innych oraz rozmawialiśmy o tym, czy zawsze łatwo jest je okazywać. Zastanawialiśmy się też, z którymi uczuciami łatwo można sobie poradzić, które nas najbardziej cieszą, a które są trudne, zarówno do okazywania, jak i przeżywania. Pierwszoklasiści bardzo chętnie dzielili się swoim doświadczeniem, opowiadając o różnych sytuacjach ze swojego wspólnego szkolnego życia.

Nasi najmłodsi uczniowie chętnie uczestniczyli także w ćwiczeniach, podczas których mogli prezentować różne rodzaje emocji – było przy tym mnóstwo gimnastyki, zabawy, śmiechu i rozmowy. Dzieci chętnie słuchały bajek dotyczących emocji i pomagały ich bohaterom rozwiązywać różne sytuacje, w których się znaleźli. Pomysłów na wyjście z opisywanych trudności było bardzo wiele i każdy chciał się podzielić się swoim rozwiązaniem. Sposób, w jaki poradzili sobie bohaterowie, nieraz zaskoczył małych słuchaczy. Wszyscy czekamy teraz na kolejne wspólne spotkania z naszymi bohaterami.

Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP

 

 

Rodzinne dzieła sztuki

W sobotę 13 września w SASP odbył się Festyn Rodzinny, w organizację którego włączyła się także poradnia „Osiek”.

Przygotowaliśmy na festyn wiele różnych atrakcji. W sali, do której zaprosiliśmy rodziny, czekały przygotowane stanowiska i materiały, by wszyscy członkowie drużyn biorących udział w zorganizowanej przez szkołę grze miejskiej mogli wspólnie stworzyć rodzinne dzieło sztuki.

Nasza propozycja cieszyła się dużym zainteresowaniem. Przybyły drużyny liczące od 2 do 7 osób. Uczniowie szkoły przyprowadzili rodziców, dziadków i młodsze rodzeństwo.

Podobnie jak podczas gry miejskiej członkowie drużyn wykonywali prace artystyczne  z dużym zapałem i energią. Rodzinne dzieła sztuki zostały podpisane nazwami drużyn: „Bojownicy”, „Pędzące konie”, „Płomienne pioruny”, „Klub Różowego Kapelusza”, „Kosmicznie spóźnieni”, „Klub Fioletowego Serduszka”, „Super pies” czy „Zielone biedronki”.

Od poniedziałku 15 września wystawę prac plastycznych można oglądać na I piętrze korytarza szkoły.

Ewa Ciemiorek – logopeda, Urszula Rodzik – pedagog

 

Charytatywna akcja w SASP

Jak co roku, we wrześniu w Sopockiej Autonomicznej Szkole Podstawowej zorganizowaliśmy akcję charytatywną „Pakowanie Plecaka”. Uczniowie, nauczyciele i rodzice przynosili przybory szkolne (plecaki, piórniki, kredki, długopisy, zeszyty, bloki, flamastry, farby itp.) dla potrzebujących dzieci z parafii p.w. św. Michała w Sopocie. Już po raz kolejny okazaliśmy wielkie serce i dzięki naszemu wsparciu wielu małych i starszych uczniów mogło rozpocząć nowy rok szkolny z własnym plecakiem.

W imieniu obdarowanych dzieci wszystkim darczyńcom składamy SERDECZNE PODZIĘKOWANIA za zaangażowanie i pomoc!

Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP